Πιές κεφίρ και φτάσε 120 χρονών

Αν δεν ξέρετε τι είναι το κεφίρ, ήρθε η ώρα να το μάθετε. Αν ξέρετε, έχετε δοκιμάσει, και έχετε απογοητευτεί, ηρθε η ώρα να ξαναδοκιμάσετε. Γιατί αυτό που θα δοκιμάσετε αυτή τη φορά θα σας αφήσει πολύ ευχαριστημένους και αξίζει να του δώσετε την ευκαιρία, διότι οι Καυκάσιοι έφταναν εκατόν είκοσι χρονών και μελέτες που γίνανε σε αυτό το λαό καταλήξανε στο ότι συνέβαλε πολύ το ρόφημα κεφίρ το οποίο υπήρχε ως βασική τους τροφή και καταναλώνανε καθημερινά

Το κεφίρ προέρχεται από τα βουνά του Καυκάσου και καταναλώνεται εδώ και χιλιάδες χρόνια. Η λέξη πιστεύεται πως βγαίνει από την τουρκική «keyif», που σημαίνει «ευχαρίστηση». Φτιάχνεται από τους λεγόμενους «κόκκους κεφίρ», που δεν είναι αληθινοί κόκκοι αλλά μια ζελατινώδης καλλιέργεια βακτηρίων και μαγιάς. Αυτοί οι κόκκοι σχηματίστηκαν στη φύση και δεν παράγονται τεχνητά, οπότε όσοι χρησιμοποιούνται σήμερα είναι απόγονοι των αρχικών που βρέθηκαν πριν από χιλιάδες χρόνια. Περιέχει πάνω από 50 διαφορετικά προβιοτικά στελέχη, ασβέστιο, πρωτεΐνη και βιταμίνες όπως η B12 και η K. Επειδή η ζύμωση μειώνει τη λακτόζη, συχνά το ανέχονται καλύτερα και άνθρωποι με ήπια δυσανεξία. Στον Καύκασο ήταν βασική τροφή της καθημερινής διατροφής, σε μια περιοχή που παραδοσιακά συνδέθηκε με μακροζωία

Τώρα υπάρχει ένα κεφίρ που παράγεται στην Ελλάδα από τις Μονάχες τουΤίμιου Σταυρού Κορινθίας το οποίο στον Σκλαβενίτη της Γλυφάδας είναι 50-50 αν θα το πετύχω και όταν το πετυχαίνω παίρνω όλη τη σειρά και δυστυχώς δε μένει για τον επόμενο πελάτη. Αλλά έτσι κάνω διότι απογοητεύομαι όταν πηγαίνω και δεν έχει, οπότε όταν τα βρίσκω τα παίρνω όλα.

Αν είστε από αυτούς που αναλύετε και θέλετε να ξέρετε ακριβώς τι μπαίνει στο στόμα σας, δείτε αυτό το ντοκιμαντέρ που δείχνει τις εγκαταστάσεις και πώς δουλεύουν αυτές οι μοναχές. Μιλάει και ένας πρύτανης πανεπιστημίου και περιγράφει τη μονάδα παραγωγής ως ένα μοντέλο τελειότητας,, ως μια πρότυπη μονάδα παραγωγής γαλακτοκομικών και πάνε εκεί τους σπουδαστές τους να δείξουν πώς δουλεύει μια μονάδα παραγωγής κοντά στην τελειότητα. (Ο Κύριος του πανεπιστημίου μιλάει στο 10ο λεπτό του βιντέο)

Με ενθουσιάζει αυτό το προϊόν, το αγαπώ και γι’ αυτό το μοιράζομαι μαζί σας. Αλλά τώρα αν είστε εδώ στη Γλυφάδα και πηγαίνετε στο Σκλαβενίτη και παίρνετε όλα τα μπουκάλια, αυτό λίγο θα με ενοχλήσει. Κατά τα άλλα θέλω να το δοκιμάσετε.
Αυτή η μονάδα παραγωγής κάνουν και άλλα προϊόντα, τυριά, γάλατα, τα πάντα. Αλλά για γάλα εγώ έχω επιλέξει το κατσικίσιο.

Στον Τίμιο Σταυρό Κορινθίας ξεκίνησαν με κατσίκες αλλά για κάποιο λόγο πήραν την απόφαση και έχουνε μόνο αγελάδες πλέον. Και έτσι προμηθεύομαι από εκεί μόνο το κεφίρ τους, και κάποιες φορες γιούρτι τα οποία εχουν την απόλυτη υφή κα γευσή. Κατσικίσια κεφίρ και γιαουρτιά από άλλους παραγωγούς δεν είναι τόσο ευχάριστα στη γεύση. Δοκιμάστε το κεφίρ, εισάγετέ το στη διατροφή σας, αν όχι καθημερινά, όσο συχνά μπορείτε και με το καλό, να πατήσουμε κι εμείς τα εκατόν είκοσι χρόνια ηλικίας όπως οι Καυκάσιοι.