Γιατί οι γυναίκες θα έπρεπε να διοικούν τον κόσμο

Η φράση «είσαι γυναικούλα» χρησιμοποιείται συχνά υποτιμητικά. Ίσως όμως θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Ο λόγος είναι ότι η γυναίκα διαθέτει εκ φύσεως μεγαλύτερα αποθέματα αγάπης.

Η σύγχρονη κοινωνία έχει μάθει να ταυτίζει τη δύναμη με τη σωματική ισχύ, τα όπλα, την επιβολή και την κυριαρχία. Αν όμως αλλάξει ο ορισμός της δύναμης και μετρηθεί με διαφορετικά κριτήρια, τα συμπεράσματα αλλάζουν.

Η απόλυτη δύναμη δεν είναι οι μύες ούτε η βία. Είναι η ικανότητα να αγαπάς.

Αν παρατηρήσει κανείς τις υψηλότερες πνευματικές αξίες της ανθρωπότητας, θα διαπιστώσει ότι το καλό, η συμπόνια, η συγχώρεση και η προσφορά αποτελούν τις ισχυρότερες μορφές δύναμης. Με αυτό το μέτρο, η γυναίκα φαίνεται να υπερέχει.

Η ίδια η φύση την έχει επιλέξει να φέρνει ζωή στον κόσμο. Να κυοφορεί, να γεννά και να μεγαλώνει έναν νέο άνθρωπο. Η διαδικασία αυτή απαιτεί αντοχή, υπομονή, αυταπάρνηση και τεράστια ψυχικά αποθέματα. Δεν είναι τυχαίο ότι η μητρότητα θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες πράξεις προσφοράς.

Αν λοιπόν αφαιρεθεί από την εξίσωση η μυϊκή δύναμη και παραμείνει μόνο η αγάπη ως μέτρο ισχύος, η γυναίκα αναδεικνύεται ως η ισχυρότερη παρουσία μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία.

Για τον λόγο αυτό, περισσότερες γυναίκες σε θέσεις εξουσίας και ηγεσίας θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαφορετικές μορφές διακυβέρνησης και λήψης αποφάσεων.

Η σχέση της γυναίκας με την αυτοκυριαρχία

Ένα ακόμη στοιχείο που διαφοροποιεί τα δύο φύλα είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζονται τις παρορμήσεις και τα ένστικτά τους.

Οι άντρες, σε γενικές γραμμές, βρίσκονται πιο κοντά στα ένστικτα της επιθετικότητας, του ανταγωνισμού και της κυριαρχίας. Αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Είναι όμως μια πραγματικότητα που έχει επηρεάσει καθοριστικά την ανθρώπινη ιστορία.

Η γυναίκα, αντίθετα, φαίνεται να λειτουργεί περισσότερο μέσα από την ενσυναίσθηση, τη φροντίδα και τη συνεργασία. Διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα πολλές από τις ορμές που οδηγούν σε συγκρούσεις και γι’ αυτό εμφανίζεται συχνά πιο κοντά στην εσωτερική ισορροπία.

Ίσως γι’ αυτό πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται τη γυναικεία φύση ως πιο κοντινή στις πνευματικές αξίες και στην αναζήτηση του θείου.

Τι δείχνουν τα παραδείγματα

Αν αφήσουμε για λίγο στην άκρη τις φιλοσοφικές σκέψεις και κοιτάξουμε τα παραδείγματα γύρω μας, προκύπτουν ενδιαφέρουσες ενδείξεις.

Η Φινλανδία, για παράδειγμα, κατατάσσεται επί σειρά ετών ως μία από τις πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο. Κατά την πρόσφατη ιστορία της βρέθηκε υπό την ηγεσία γυναίκας πρωθυπουργού και αποτελεί διεθνές παράδειγμα κοινωνικής ασφάλειας, ισότητας και ποιότητας ζωής.

Ωστόσο, το παράδειγμα δεν περιορίζεται σε μία μόνο χώρα.

Τα σκανδιναβικά μοντέλα γενικότερα – Σουηδία, Νορβηγία, Δανία και Ισλανδία – διαθέτουν από τα υψηλότερα ποσοστά γυναικείας συμμετοχής σε κυβερνήσεις και θέσεις εξουσίας. Ταυτόχρονα κατατάσσονται σταθερά ανάμεσα στις πιο ευτυχισμένες, πιο δίκαιες και πιο ασφαλείς κοινωνίες του κόσμου, με από τα χαμηλότερα επίπεδα εγκληματικότητας.

Αξιοσημείωτη είναι επίσης η περίπτωση της Ισλανδίας το 1975, όταν πραγματοποιήθηκε η περίφημη «Απεργία των Γυναικών». Για μία ημέρα οι γυναίκες σταμάτησαν να εργάζονται, να φροντίζουν τα σπίτια τους και να εκτελούν τις καθημερινές τους υποχρεώσεις. Η χώρα κυριολεκτικά παρέλυσε, αποδεικνύοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πόσο θεμελιώδης είναι η συμβολή των γυναικών στη λειτουργία της κοινωνίας.

Υπάρχει και ένα ακόμη ιστορικό δεδομένο που προκαλεί σκέψη: οι περισσότεροι πόλεμοι, οι κατακτήσεις και οι μεγάλες ένοπλες συγκρούσεις της ανθρώπινης ιστορίας ξεκίνησαν από άντρες ηγέτες. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες είναι αλάνθαστες, αλλά δείχνει ότι συχνά προσεγγίζουν διαφορετικά την άσκηση της εξουσίας.

Οι αόρατες πρωταγωνίστριες της ιστορίας

Η ιστορία έχει καταγράψει μεγάλους άντρες: τον Χριστό, τον Σωκράτη, τους φιλοσόφους, τους επιστήμονες και τους ηγέτες.

Πίσω από κάθε μία από αυτές τις προσωπικότητες, όμως, υπήρξε μια γυναίκα που τους έφερε στον κόσμο και συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους.

Η κοινωνία συνηθίζει να προβάλλει το αποτέλεσμα. Σπανιότερα προβάλλει εκείνον που συνέβαλε στη δημιουργία του αποτελέσματος.

Και πολύ συχνά αυτός ο αφανής πρωταγωνιστής είναι μια μητέρα.

Ένας διαφορετικός κόσμος

Ένας κόσμος με περισσότερες γυναίκες σε θέσεις ισχύος πιθανότατα θα έδινε μεγαλύτερη έμφαση στην ανθρώπινη ζωή, στην κοινωνική συνοχή και στην προστασία των πιο αδύναμων.

Περισσότερη αγάπη, περισσότερη κατανόηση και περισσότερη ισότητα αποτελούν αξίες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν θετικά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι κοινωνίες.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι γυναίκες είναι τέλειες ή ότι οι άντρες είναι κατώτεροι. Σημαίνει όμως ότι χαρακτηριστικά όπως η ενσυναίσθηση, η φροντίδα, η υπομονή και η συναισθηματική νοημοσύνη αξίζει να εκπροσωπούνται περισσότερο στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Η συζήτηση για τη γυναικεία παρουσία στην εξουσία δεν αφορά μόνο την ισότητα. Αφορά και το είδος του κόσμου που επιθυμούμε να οικοδομήσουμε.

Έναν κόσμο με περισσότερη ανθρώπινη κατανόηση, περισσότερη συνεργασία και μεγαλύτερη έμφαση στην αξία της ζωής.